پایگاه مقاومت بسیج شهیده مهدیه کربلایی هادی
 
چهارشنبه 30 خرداد 1397 -

رای به سایت :
596
محبوب
صفحه نخست ›› سایر محتوای فرهنگی ›› حوزه 312 طوبی ›› پایگاه مقاومت بسیج شهیده مهدیه کربلایی هادی
2
محبوب  
رای به خبر :
انسان کامل، از صدای مهیب نفخ صور نمی هراسد
قسمت شانزدهم معاد شناسی:

انسان کامل، از صدای مهیب نفخ صور نمی هراسد

وجود های سرابی موجودات که از انسانیت دور شده اند، از هراس نفخ صور اول مصون نیستند و از بین می روند.
calendar
تاریخ : 1397/02/30 - 13:37

به گزارش قسم از پایگاه مقاومت بسیج شهیده مهدیه کربلایی هادی  حوزه 312 طوبی  ناحیه مقاومت بسیج شهید محلاتی ، در بخش شانزدهم و اولین برداشت از دفتر سوم معاد شناسی استاد سالکان مرحوم آیت الله محمد شجاعی، با عنوان قیام قیامت، به بیان مفهوم نفخ صور بر اساس آیات قرآن کریم و روایات حضرات معصومین(ع) می پردازیم.

 نفخ صور در واقع "دم الهی" و همان کلام خداوند است که، حضرت حق، توسط جناب اسرافیل(ع) یکی از چهار مَلَک مقرب، به انجام می رساند؛ کل موجودات هستی، صورت های مختلف دم الهی و کلمه خدای متعال هستند که در آیه 18 سوره کهف، عظمت پروردگار را در خلق آن ها بیان می فرماید و آیه 4 سوره نساء، حضرت عیسی(س) را از مصادق کلمه خداوند بیان می کند.

بر اساس آیات قرآن مجید، دو بار، در صور دمیده می شود، که در این مبحث تحلیل نفخ صور اول را به اختصار و با کلام استاد شجاعی می آوریم.

در قرآن کریم، نفخه اول که برای میراندن، خاموش کردن موجودات دمیده می شود با تعابیری مانند: صیحه ی وحشتناک، صدایی هراس انگیز و بیهوش کننده یاد می شود که در آن هنگام هر چه در آسمان و زمین است حتی کوه ها، ذرّه ذرّه شده و مانند ابرها به حرکت در می آیند و تمام موجودات در همه کُرات عالم، هستی خود را از دست می دهند.

در این خصوص آیات 101 تا 104 سوره انبیاء، کسانی را استثناء می کند و آنان انبیاء و اولیای مقرب هستند که در طول حیات دنیایی، لحظه ای انسانیت خویش را فراموش نکرده اند، به این افراد وعده نیکو داده شد زیرا به خاطر اعمالشان، حسنات و کمالاتی به آنان رسیده که سبب شده در دیدن صورت یار غرق شوند و به هنگام فزع اکبر و رسیدن صدای مهیب، ناراحت و غممناک نشوند.

 مصداق اعلی و حقیقی این استثناء شدگان، معصومان(ع) هستند، انسان های وارسته ای که چون وجه خدا شده اند، به واسطه ی احاطه پروردگار بر هستی، آنان نیز بر این عالم محیط می باشند، اما افرادی که در مراتب پایی تر هستند، باید مراقب بوده و بکوشند در حد امکان، با پاکسازی خود از آلودگی ها و تعلقات دور شده و با جایگزینی حسنات به جای گناه و نزدیک شدن به انسانیت خود، تا حدی از این فزع اکبر در امان و مصون باشند، هر چند رسیدن به مقام وجه اللهی محال نیست و این راه برای همه گشوده است به طوری که شهدا به این مقام می رسند.

 

اگر فردی انسانیت خود را گم کرد، با افکار و اوهام آلوده به خود دروغ می گوید و حاجتی را می طلبد که شایسته آن نیست، و به ناچار از آن صیحه مهیب در امان نیست.

تدبر در برخی آیات سوره های حج، نور، فرقان، غافر، جاثیه و حدید، روشن می کند که با نفخ صور اول، وجود های سرابی موجودات (که از انسانیت دور شده اند) باطل و منهدم شده و فقط نسبت آن ها، با خدا باقی می ماند؛ در روایت که در جلد پنجم کتاب البرهان فی تفسیرالقران استاد سید هاشم طباطبایی، از حضرت رضا(ع) آمده است: خداوند پس از نفخ صور اول می گوید: " امروز مُلک ازآن کیست؟ به دنبال آن ارواح انبیاء و فرستادگان و حجتش به سخن آمده و گویند: از آنِ خدای واحد قهّار".

و سخن پایانی در باب نفخ صور اول، خطبه 186 نهج البلاغه است که به فنای موجودات در ذات خدای متعال اشاره می کند و می فرماید، این فنا و رجوع به حضرت حق، زمانی میسر است که وجود سرابی موجودات از بین رفته و باطن حقیقی آن ها در برابر خداوند ظاهر می شود.


انتهای پیام /
کدخبرنگار: 6032